Q(-.-)o --- แมงแกง --- *บล็อค เกาเหลากินมะได้แต่หนุกหนาน~

เนื้อเรื่องดูกันขำขำ นะคับอย่าซีเรียสกะมันมาก(ออกแนวไร้สาระไปหน่อย)

 ณ บ้านพักใจกลางเมือง(บ้านนอก) เวลากลางดึกคืนหนึ่ง
ภายในบ้านหลังนั้นมีการสังสรรค์กันด้วยน้ำแดง
โดย เจ้าปาม กะ เจ้าพู กะลังสนทนากันอย่างสนุกสนาน
ทันใดนั้น ไอ้เจ้าปามทำเสียงดังขึ้น"เฮ้ย!!!"

ทำเอาเจ้าพูตกใจถามขึ้นว่า"อารายย เมิงงงว่ะะ!"(เมาน้ำแดง)
"กับหมดว่ะ"เจ้าปามทำเสียงเบาลงทันทีที่ แผนการทำให้เจ้าพูตกใจสำเร็จ
"หมดมึงก็ไปซื้อสิว่ะ"ไม่เฉพาะเจ้าพูเท่านั้นที่ตกใจ การกระทำของเจ้าปามยังทำให้เจ้าลิ้วล้อตื่นขึ้นด้วย หลังจากขอตัวจากวงน้ำแดงไปนอน
"ฟื้นแล้วเหรอวะ เมาทีแม่งละไปก่อนตลอด" เจ้าปามกะแนะกะแน๋ ทันทีที่เห็นเจ้าลิ้วล้อตื่น

โดนหยามขนาดนี้เจ้าลิ้วล้อจึงกลับเข้ามาร่วมวงน้ำแดงอีกครั้ง"มา... เมื่อกี้กูแค่พักสายตาเฟ้ย!"
"ช้าก่อนไอ้เพื่อเกลอ!"เจ้าปามห้ามเจ้าลิ้วล้อที่กำลังทำท่าจะนั่งร่วมวงน้ำแดง
"มึงไปซื้อกับหน่อยดิ กับแกล้มหมดว่ะ"เจ้าปามใช้เพื่อนทันทีที่เห็นเจ้าลิ้วล้อตื่น
"เด๋ววว กูปายยเองงง"เจ้าพูเอ๋ยขึ้นมา
เจ้าลิ้วล้อทำท่าทางรำคาญนิดๆที่เพิ่งตื่นมาแท้ๆยังโดนใช้ให้ไปซื้อกับแกล้มอย่างไม่เต็มใจ
แต่ก็ลุกขึ้นไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบขนมที่อยู่ในตู้เย็นออกมาแล้วโยนให้เจ้าปาม
"ไอ้พูถ้ามึงไปตกบันไดตายพอดี...เอ้า! เอาไปในตู้เย็นก็มีแม่งขี้เกียจตัวเป็นขนเลยนะมึง"
"แม่งฟื้นมาก็บ่นเลยนะมึง"เจ้าปามบ่นงึมงำเบาๆ

และแล้ววงน้ำแดงของเจ้าสามเกลอจึงบรรเลงต่อจะกระทั่ง
มีดวงไฟประหลาดเกิดขึ้นบนท้องฟ้าค่อยๆเคลื่อนที่อย่างช้าๆ
"เฮ้ย!! ไรว่ะ"เจ้าปามซึ่งปกติมักจะตาถั่วมองอะไรไม่ค่อยเห็น แต่วันนี้เกิดตาดีขึ้นมา  พร้อมชี้ไปที่ดวงไฟนั้น
เจ้าพู กะ เจ้าลิ้วจึงหันไปมองตามมือที่เจ้าปามชี้

ที้งสามนิ่งอยู่พักหนึ่ง เจ้าปามที่เป็นคนพูดอะไรไม่ค่อยจะคิดจึงพูดขึ้นว่า
"โคมไฟป่าวว่ะ?" ^**(โคมไฟทางเชียงใหม่คือโคมที่นำมาลอยกันตอนกลางคืนนิยมปล่อยวันลอยกระทง)
ไม่ทันจะสิ้นเสียงของเจ้าปาม เจ้าลิ้วล้อก็พูดแทรกขึ้นมา"โคมบ้านป้ามึงดิปล่อยตอนนี้ นี่มันเดือนไร เค้าปล่อยวันลอยกระทงโน่น!!"
เจ้าลิ้้วล้อกล่าวขึ้นมาเพราะไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเจ้าปาม ซึ้งเจ้าลิ้วฟังแล้วไร้สาระ
"กูว่าดาวเทียมว่ะ"เจ้าลิ้วล้อกล่าวด้วยความมั่นใจในแนวคิดของมัน

"ผี!! กูว่าผี!!"เจ้าพูเอ๋ยขึ้นอีกครั้งหลังจากห่างหายจากการสนทนามานาน หลังจากปล่อยให้เจ้าสองตัวที่เหลือสนทนาอย่างเมามันส์
ทั้งสองมองหน้าเจ้าพูอย่างสงสัยว่า ณ เวลาและบรรยกาศ(ค่อนข้างเงียบ)อย่างงี้มันพูดออกมาได้ยังไง

"ไอ้บ้า สมัยนี้แล้วผงผี มีที่ไหนกัน โลกเค้าไปไหนต่อไหนกันแล้ว งมงายว่ะ"เจ้าลิ้วล้อขัดขึ้นอีกครั้ง
"เออ มึงเงียบไปไม่มีใครว่ามึงเป็นใบ้นะเฟ้ย"เจ้าปามเสริมทันที
เป็นเรื่องแรกนับตั้งแต่ วงน้ำแดงเริ่มขึ้นที่ทั้งสองมีความเห็นเดียวกัน
เจ้าพูนิ่งไปพักหนึ่ง
"นี่บ้านกู...กูว่าผี"

.

.

.

.

ทั้งสองลืมไปสนิทเลยว่ากำลังคุยกะเจ้าถิ่น และดวงไฟที่ทั้งสามเห็นในคืนนั้นจึงกลายเป็น ผี ไปโดยปริยาย

ปล.
-พอดีวันนี้มีเวลาว่างๆ ก้อเลยกลับมาเขียนบล็อคออีกครั้ง
หลังจากที่มะได้อัพมานานละ(หายไปเป็นปี)
ยอมรับเลยว่าลืมไปแล้วเกือบหมด อัพแทบไม่เป็น

-ความหมายของโคมไฟ คิดขึ้นมาเอาเองนะคับ อาจจะไม่คอยตรงกะความเป็นจริง
แต่เป็นก็น่าจะถูกตามความเชื่อ โคมลอย(กลางวัน) ,โคมไฟ(กลางคืน)